#11 Wereldreisdagboek: Bali, auto verkopen en op naar huis!

Een blogje voor mama
12 juli 2017
Maori huis Waitangi
Brits VS. Maori’s Nieuw-Zeeland
15 juli 2017

#11 Wereldreisdagboek: Bali, auto verkopen en op naar huis!

Gele brug Nusa Ceningan

Voor een visumrun (wat later niet nodig bleek te zijn) zitten we 2,5 uur in het vliegtuig richting Bali. De luchthaven uitgestapt wanen we ons weer in het typische Zuidoost-Azië zoals we die eerder al in Thailand mochten leren kennen. Lekker chaotisch.

Het begint al ruig. De taxichauffeur speelt het spel Need for Speed in real life op de Indonesische wegen. De wegbelijning bestaat niet, scooters zijn kleiner waardoor het is geoorloofd ze van de weg af te drukken en zigzaggend door het drukke verkeer racen is hier heel normaal. Laten we het erop houden dat hij ons in ieder geval op tijd heeft afgezet bij de boot die ons naar het eilandje Nusa Lembongan moet brengen.

Toeren over Nusa Lembongan
We worden hartelijk ontvangen door de eigenaar van onze geboekte accommodatie. Het is een typisch Balinees huisje met een redelijke kamer en buiten badkamer (bathroom goals!). Het wordt gerund door een kleine familie die heel lief alles probeert om je thuis te laten voelen. Het voelt goed en ons geld wordt goed lokaal besteedt.

Buiten badkamer Bali

Scooters zijn hier oververtegenwoordigd, dus ook wij huren onze eigen tweewielige bolide om het eiland mee te verkennen. We toeren wat rond, proeven van de lokale Indonesische keuken en vinken de hoogtepunten van het eiland af. Het eilandleven bevalt weer goed.

Toerend het eiland rond bezoeken we o.a. Devil’s Tear met zijn ruige kustlijn waarbij hoge golven vol op de rotsen klappen voor een spectaculair kanonschot. We rijden langs traditionele Hindoeïstische tempels en zeewierplantages. We nemen een kijkje bij het kleine broertje van Lembongan, Nusa Ceningan waarbij we de beroemde gele brug van het eiland oversteken. En we brachten een bezoekje aan de dokter…

Gele brug Nusa Ceningan

Zeewierplantage Bali

Bali Belly
Na vier dagen genieten van het eilandleven beginnen de eerste heftige buikkrampen. Na een paar uur begint duidelijk te worden waarom. Al het eten komt weer terug en de hele nacht liggen we te woelen van de buikpijn en rennen we om en om richten het toilet. Een voedselvergiftiging, of zoals ze het hier noemen: Bali belly. Daar liggen we dan als twee hoopjes ellende, hondsberoerd in Bali.

Het vochtgehalte moet weer bijgevuld worden, maar Niels houdt niks binnen en ik begin me behoorlijk zorgen te maken. Het is middenin de nacht en voor serieuze uitdroging zou hij aan het infuus in het ziekenhuis moeten. Op het hoofdeiland, want hier hebben ze niet meer dan een lokale dokterspost. Gelukkig ging het minder snel dan gedacht, maar de volgende ochtend scheuren we toch maar even langs de dokter. Althans dokter… Ik gok zo dat een eerstejaars doktersassistent in Nederland meer kennis heeft dan de dokter in kwestie. We worden weggestuurd met een pakket diarreeremmers, misselijkheidremmers en voor Niels wat antibiotica.

Niels begint weer drinken binnen te houden en met kleine vlagen voelen we ons iets beter. We hebben echter al twee tot drie dagen niets gegeten, dus we voelen ons behoorlijk zwak. En dat terwijl we niet veel later weer de boot terug moeten nemen, gevolgd door een taxi om vervolgens nog uren op het vliegveld door te brengen voor onze late vlucht terug naar Darwin. Ik zie er behoorlijk tegenop. Maar volgeduwd met pillen tegen misselijkheid, diarree en zeeziekte gaat het ons gelukkig goed af.

Darwin en naar huis
Afijn. Wat zijn we blij weer voet te hebben gezet op Australische bodem. De westerse standaarden stellen weer gerust. Nu gaan we even uitzieken en rest ons de taak om de auto te verkopen en een planning te maken voor daarna. En de beslissing is genomen: we gaan naar huis.

De wereldreis heeft ons zo goed gedaan dat we overlopen van de inspiratie. De lijstjes met nieuwe ideeën en plannen, van klein tot groot, beginnen behoorlijk in lengte toe te nemen en stiekem kunnen we niet wachten om daarmee aan de slag te gaan.

We hebben ons even afgevraagd of het niet zonde is om een maandje eerder naar huis te gaan dan gepland, maar eigenlijk slaat dat helemaal nergens op. We hebben beide de vrijheid om vaker lange reizen van een paar maanden te maken en het mooie van deze vrijheid is dat je ook de vrijheid hebt om de plannen weer te wijzigen, zoals naar huis gaan om aan de slag te gaan met de nieuwe opgedane inspiratie. En dat doen we met alle plezier.

Wij zien het dan ook vooral als iets positiefs. We zijn niet klaar met de wereldreis, we hebben geen heimwee (sorry thuis) en zijn niet reis moe. We willen gewoon erg graag onze lijstjes gaan afvinken en dan komen vanzelf weer nieuwe reisplannen op tafel. Bij ons duurt dat immers nooit lang. Door de wereldreis zit zelfs een ander groot reisplan in ons hoofd, al is er nog niks concreet. Wat het is? Dat houden we nog even voor ons.

Wat we verder allemaal nog voor plannen hebben? Eigenlijk werkelijk van alles, van klein tot groot. Zo wil ik thuis de keuken opknappen, mijn blog uitbreiden en tweetalig maken, meer halen uit mijn digital nomad bestaan, een eigen boek schrijven en wil ik mij verdiepen en/of een cursus volgen in (reis)fotografie, Nederlands/journalistiek en talen zoals Spaans en misschien zelfs Arabisch. Om een paar ambitieuze voorbeelden te noemen =)

No worries, na even weer met beide benen op Nederlandse bodem te hebben gezet gaan we vast snel weer op pad. Maar eerst tijd voor nieuwe leuke dingen!

DelenShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone
Shamira
Shamira
Met een drang naar vrijheid reis ik als digital nomad de wereld rond op zoek naar interessante bestemmingen en culturen. Mijn ervaringen leg ik vast in beeld en geschrift en vorm ik om tot een echt reisverhaal voorzien van de nodige tips. Op Kompas24.nl deel ik mijn verhalen.

2 Comments

  1. Marcella schreef:

    Heftig om zo ziek te zijn! Wij waren van de 2 weken Cuba de helft van de tijd ziek. Wat voel je dan ellendig zo ver van huis. Aansterken ging bij ons moeizaam, hopelijk gaat het bij jullie vlotter. Veel succes thuis met het uitwerken van alle ideeën. Fijn om met zoveel inspiratie thuis te komen!

  2. Zo ziek zijn is echt vreselijk en dan nog het vliegtuig in moeten ook! Veel succes thuis, veel succes met de lange reis richting huis. Hopelijk kunnen jullie veel van je plannen waarmaken. Ik ben heel erg benieuwd naar jullie volgende reisplannen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *