Terug van onze wereldreis, hoe is het nu?

Nyhavn Kopenhagen
Fietsend in Kopenhagen
29 augustus 2017
Beste reisgadgets voor digital nomads
Beste gadgets & online tools voor digital nomads
12 september 2017

Terug van onze wereldreis, hoe is het nu?

Volvo 66

Ik herinner het me nog als de dag van gister dat we begin maart vroeg in de ochtend op Schiphol stonden om in te checken voor onze vlucht naar Dubai. Het zou de eerste bestemming worden van onze reis van vijf maanden. Maar nu zijn we ineens weer thuis en voelt het alsof de tijd zo voorbij is gevlogen.

Inmiddels zijn we ruim een maand weer thuis. Hoe is het met ons, hoe is het om weer thuis te zijn en wat zijn onze plannen? Tijd voor een update!

Thuis
Het is heel fijn om weer thuis te zijn. We gingen ook met concrete plannen richting huis om met onze nieuwe opgedane inspiratie aan de slag te gaan. Daar kwam in het begin nog maar weinig van terecht. Iedereen wilde ons weer zien en dat was natuurlijk helemaal wederzijds. Twee weken waren bijna al onze avonden gevuld met familie- en vriendenbezoekjes, en dat was na zo’n lange tijd super fijn! We konden al onze verhalen over de wereldreis kwijt, deelde onze beste foto’s en kregen te horen hoe het met iedereen hier thuis is.

Maar, eerlijk is eerlijk. Wennen was het zeker. Vijf maanden hadden we alle vrijheid van de wereld en ineens moest alles weer op afspraak, werd de agenda er weer bij gepakt en na alle leuke verhalen kregen we al snel de eerste vragen over wanneer we weer aan het werk zouden gaan… Tjah, daar kwam ineens weer die maatschappelijke druk naar voren waar we op dat moment juist zover vandaan stonden.

Beiden hebben we een dip gehad of zitten er zelfs nog een beetje in. Toch door het gevoel weer iets te ‘moeten’, te voldoen aan dat ‘perfecte plaatje’ en weer in iedereen zijn agenda te passen.

Gelukkig hebben we toch een begin kunnen maken met onze plannen. Zo kocht ik mijn gewenste oldtimer, een Volvo 66 uit 1978 (leuk is ie hè!). In de wintermaanden tijdens het stallen zal de auto dienstdoen als studieproject voor Niels die zich meer wil verdiepen in het vak automonteur. Zo slaan we twee vliegen in één klap. Niels spijkerde zijn kennis over netwerk engineering weer bij en nam goed de tijd om na te denken hoe hij op werkvlak daar weer invulling aan wil geven. Ik ben me meer gaan richten op journalistiek. Op mijn blog heb ik wat visuele en tekstaanpassingen gedaan en de eerste reisverhalen in het kader van storytelling zijn inmiddels online verschenen. Verder ben ik met een aantal nieuwe journalistieke verhalen en projecten bezig en worden een aantal oude blogs herschreven om binnen mijn nieuwe platform te passen.

Volvo 66

En… we boekten al snel een nieuw reisje! Overmorgen vertrekken we richting Duitsland voor een lang weekend Berlijn, een stad die al lang op ons lijstje staat =)

Ons eigen pad, maar hoe…
Tot zover vooral leuk nieuws. Slecht nieuws is er overigens gelukkig ook niet, maar ik blijf het lastig vinden de maatschappij als mijn ‘thuis’ te zien.

Maanden hebben we in vrijheid mogen doorbrengen. Niet alleen omdat reizen een vrije hobby is, maar ook omdat we onze tijd ver van alle druk hebben doorgebracht. Druk die bewust of onbewust wordt uitgeoefend door familie, vrienden, de media en de maatschappij. Het is allemaal zo’n vast onderdeel van ons leven in Nederland geworden, dat het ons heeft gevormd tot wie we zijn. Het juiste pad volgen, sociale gebruiken, de maatschappelijke regels en de normen en waarden van thuis. Het perfecte plaatje…

Dat perfecte plaatje is voor mij zo perfect nog niet, en ook Niels heeft er deels maar weinig mee. Om ons heen worden de eerste kids geboren, grotere leasebakken aangeschaft en huizen vol geduwd met prijzige woonaccessoires van Riviera Maison en de Eijerkamp. Men leeft van salaris naar salaris en hanteert een steeds hoger comfort niveau van leven. Tijdens een lange reis wordt dat wel anders. Maanden leef je uit een rugzak van 10 kilo en doe je het met een paar setjes kleding en wat handige reisgadgets. Dan ontdek je dat andere dingen in het leven belangrijk zijn en leer je wat je écht wil en leuk vindt. Noem het zweverig, maar het is juist de realiteit. Bij thuiskomst hadden we dan ook moeite om onze draai weer te vinden. Niels is ondertussen wel weer redelijk gewend, maar ik heb er soms nog wel moeite mee.

Zo wil ik graag meer halen uit mijn digital nomad bestaan en journalistieke ambities. Meer reizen geeft me de mogelijkheid om hierin te groeien, maar dat betekent ook dat ik vaker van huis ben en dat ik misschien ook de stap moet zetten om eens alleen op reis te gaan. Ik voel ook de behoefte om minimalistischer te leven en meer kan doen om eens een ander te helpen. Geld verdienen speelt niet meer de belangrijkste rol in mijn leven, terwijl ik anderen maar zie ploeteren en van salaris naar salaris zie leven. Alleen omdat met de loop der jaren de wensen voor comfort omhoog gaan. Ik weet waar ik gelukkig van word en dat zijn geen spullen. Ik steek mijn geld en tijd nu liever in ervaringen, zelfontwikkeling en anderen die wel wat hulp kunnen gebruiken. Vrijwilligerswerk is dan ook iets waar ik graag meer aandacht aan wil besteden.

Het is een fijne ontdekkingstocht, maar soms lijkt het alsof ik als enige in mijn omgeving zo in het leven sta. Dat zegt overigens niets over hen of over mij, maar mijn ideeën en kijk op het leven delen is lastig, niet iedereen begrijpt het.

DelenShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone
Shamira
Shamira
Met een drang naar vrijheid reis ik als digital nomad de wereld rond op zoek naar interessante bestemmingen en culturen. Mijn ervaringen leg ik vast in beeld en geschrift en vorm ik om tot een echt reisverhaal voorzien van de nodige tips. Op Kompas24.nl deel ik mijn verhalen.

7 Comments

  1. Leuk om een update te lezen! Ik heb na 3,5 week China ineens constant de drang om er vandoor te gaan. De drang had ik al, maar niet zo erg als nu. Het lijkt me na 5 maanden best lastig om weer te wennen aan het ‘normale’ leven.

    • Shamira schreef:

      Dat vluchtgedrag herken ik wel. Dat ‘normale’ leven vind ik nog steeds lastig, maar ik moet gewoon mijn hart volgen denk ik. Dan komt het vast goed 🙂

  2. Sabine schreef:

    Leuk stukje! Zo erg herkenbaar. Ik heb geen wereldreis gemaakt, maar woonde vier maanden in Gambia. Die omgekeerde cultuurshock viel mij ook wel zwaar! Zodra je weer voet zet op Nederlandse bodem dan voel je het al: die druk. Ik kon wel janken en het liefst bleef ik met een grote zak chips of reep chocola op de bank om films kijken. Toch gek dat na een paar weken alles weer volledig normaal voelt. Jullie zijn in elk geval met veel leuke herinneringen en mooie nieuwe geachten terug in Nederland gekomen. Ik zou zeggen volg je hart <3

    • Shamira schreef:

      Bedankt voor je reactie en fijn om te horen dat het voor anderen ook herkenbaar is! Gaaf trouwens dat je vier maanden in Gambia hebt gewoond, was dat voor een studie of iets anders? 🙂

  3. Denise schreef:

    Hoewel ik nooit op werelreis ben geweest of langer dan 3 weken in een ander land ben geweest, snap ik toch wel wat je bedoelt. In Nederland – en ook heel veel andere westerse landen – is het altijd maar druk. Mensen zijn druk in de weer, mensen zijn altijd maar bezig, stressen over het werk, etc. Het lijkt me heerlijk om, net zoals jij, een aantal maanden weg te zijn van alle stress en drukte van Nederland.

    Heb je er weleens over nagedacht om in een ander land te wonen en vanuit daar te werken?

    • Shamira schreef:

      Definitief emigreren niet, maar we staan er zeker voor open om tijdelijk te wonen en te werken in het buitenland. We denken dan aan een paar maanden, net zoals de wereldreis, maar dan even vestigen en leven op dezelfde plek.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *