Reisverslag: met de Volvo road trippen door Zweden

Reisvideo's: roadtrippen door Zweden
Reisvideo: Road trippen door Zweden
19 september 2016
Eerste keer backpacken Thailand
Reisverslag: Eerste keer backpacken in Thailand
29 september 2016

Reisverslag: met de Volvo road trippen door Zweden

Zonsondergang Malmö

Zweden stond niet bepaald bovenaan mijn reislijstje, maar het land van ongerepte natuur, de eland, voetballegende Zlatan Ibrahimovich, de fika, Ikea, het noorderlicht, stuga’s, dj Avicii en de midzomernacht, moet toch iets hebben. Vriendlief wilt na een kort bezoek aan het Volvo museum jaren geleden graag nog eens terug. Ik verzin iets anders wat bij elkaar opgeteld een ideale combinatie is voor een maand road trippen door Zweden. En wie in Zweden gaat road trippen doet dat natuurlijk in Zweedse stijl. De passie van mijn vriend werd opgelapt en klaar gestoomd voor een maand reizen door Zweden. Zijn Volvo S90 uit 1997 bleek er geknipt voor te zijn.

Eind juli is het dan zover. Althans, ons vertrek dan, want in één keer naar Zweden rijden is nogal een end. We hebben een maand de tijd en daarom doen we het heerlijk rustig aan. Eerst staan wat stedentrips op het programma die op de route liggen. Hamburg is nummer één en Kopenhagen volgt daarna.

Hej Zweden!
Kopenhagen ligt al op de grens met Zweden. We hoeven alleen nog de 16 kilometer lange en indrukwekkende Sontbrug over die Zweden met Denemarken verbindt. Na een snelle paspoortcontrole en een vriendelijk knikje van de agent mogen we Zweden binnen rollen.

Onze eerste stop is tevens onze laatste geplande stedentrip. Een bezoekje aan de hoofdstad Stockholm mag natuurlijk niet ontbreken tijdens een maand road trippen door Zweden. Zonder duidelijke reden zijn onze verwachtingen van deze stad minder dan die van Hamburg en Kopenhagen. Onterecht blijkt, want na het bezoeken van o.a. Gamla Stan, het koninklijkhuis, Djurgården, het Vasa museum en de langste kunstgalerij van de wereld die zich ondergronds op de metrostations bevindt, zijn we nog niet uitgekeken en boeken we een extra nacht bij ons hostel. Zonder ontbijt, net als de vorige dagen, want die halen we aan de overkant bij de 7-Eleven. Een supermarkt die onze herinneringen aan Thailand nog eens aanwakkert.

We zijn nog maar net in Zweden, maar het bevalt ons meer dan prima. Alles is goed geregeld, tot de schone onbeheerde toiletten langs de snelweg aan toe (fijn!). De mensen zijn vriendelijk, spreken goed Engels en zijn tevens erg behulpzaam zonder zich op te dringen. Een gepaste afstand noem ik het maar, niet afstandelijk, maar ze staan ook niet in je aura. De fika (koffie met kaneelbroodje) wordt al snel ons lievelingsontbijt, de Zweedse euroknaller, de chocoladereep, onze lievelingssnack en na Stockholm verblijven we in vrijwel niets anders meer dan in de typische Zweedse rode houten huisjes op de camping (de stuga). We voelen ons steeds meer Zweeds. Zeker in onze oude Volvo, waarvan er ook steeds meer opduiken wanneer we in noordelijke richting rijden.

Wandeltocht in Lapland
Na wat korte verblijven in het noordoosten en het passeren van de poolcirkel, wordt het tijd voor mijn idee om richting Zweden te vertrekken. Al een tijdje leek het mij een mooie uitdaging om eens écht het avontuur aan te gaan. Iets à la Expeditie Robinson met de wildernis, overleven en afgezonderd van de buitenwereld. Zoiets. Ik kwam uit bij het wandelen van de Kings Trail, het bekendste wandelpad in Zweeds Lapland gelegen in de wildernis en waar wildkamperen is toegestaan. Vriendlief gaat de uitdaging graag aan en ons plan voor een bezoek aan Zweden is geboren.

Onze Volvo stallen we in het plaatsje Kiruna, waar je in het noorden de laatste beschaving vindt. Hierna houdt het zo ongeveer wel op en bevindt je je in de wildernis van Zweden die vooral bestaat uit ongerepte naaldbossen, grasvlaktes en meren waar je schoon drinkwater kunt halen. Laten we zeggen dat ons Kings Trail avontuur iets anders is gelopen dan gepland. Dat verdiende een eigen reisverslag, hier te lezen.

Reisverslag Kings Trail

Wandelen, natuur & uitzichten
Na ons korte, maar krachtige Kings Trail avontuur vertrekken we richting Luleå, een plaatsje in het noordoosten van Zweden gelegen nog binnen de poolcirkel. Na de mislukte meerdaagse trekking willen we het goedmaken met een aantal dagtochten in de Zweedse natuur. We maken onder andere een mooie dagtocht door het gebied Bälingeberget, waar we eigenlijk pas de Zweedse natuur voor het eerst zien zoals we die in gedachte hadden. We worden getrakteerd op een zomerse temperatuur met een strak blauwe lucht en een heerlijk zonnetje. Dat komt goed van pas, want na een aantal korte klimmen kunnen we daardoor genieten van een ontzettend mooi uitzicht over het Zweedse landschap. Geen huizen, verkeer en mensen. Alleen wij, dichtbegroeide naaldbossen, heuvels en kleine schattige meertjes. Ons mislukte Kings Trail avontuur is snel vergeten.

Ook later genieten we volop van de rust in de Zweedse natuur. We rijden door richting het midden van Zweden en verblijven op verschillende plekken waar we activiteiten ondernemen zoals wandelen en kanoën. Vooral het Hoge Kusten gebied met daarbinnen het nationale park Skuleskogen maakt indruk. Dit gebied van Zweden staat op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO. Het is de grootste landverhoging ter wereld als gevolg van het verdwijnen van het ijs uit de ijstijd. Met het goede weer en de omgeving kunnen we het ons haast niet voorstellen, maar in de ijstijd lag hier maar liefst 3 kilometer dik ijs bovenop. Dat bracht zo’n zwaar gewicht met zich mee, dat het land eronder de oceaan in werd gedrukt. Na het smelten van het laatste ijs 9600 jaar geleden, veert het land langzaam weer terug. Sindsdien is het zo’n 285 meter gestegen en dat stijgt elk jaar nog eens met 8 mm. Over 2500 jaar vormt het na verwachting zelfs een landelijke brug tussen Zweden en Finland. Indrukwekkend! En ook hier weer volop groene naaldbossen, heuvels en in de verte een meer dat helder blauw oplicht door de zon. We genieten volop.

Hoge Kusten Zweden uitzicht Skuleskogen National Park

Tijdelijk wonen in Zweden
We voelen ons steeds meer op onze plek in dit prachtige Scandinavische land. Vriendlief begint zelfs over verhuizen. Tijdelijk dan. Hoe gaaf zou het zijn om eens in het noorden te wonen met twee sneeuwscooters in de garage, een oude Volvo in de garage, een stuk grond om je huis en wonen in een typisch rood houten huisje die we warm moeten stoken met brandhout dat we zelf moeten hakken. Gewoon voor één of twee jaar, waarbij je een heel seizoen meemaakt. Van de donkere winters met veel sneeuw, het noorderlicht en jezelf vervoeren op de sneeuwscooter tot de midzomernacht met lange dagen, lekker weer en mooie wandeltochten in de natuur. Hij ziet het helemaal voor zich en zelf vind ik het ook geen gek idee, ook al ben ik geen fan van koude omgevingen. Een mooie ervaring is het vast en zeker. Of we het ooit gaan doen? Wie zal het zeggen!

Ontmoeting met de eland
Met nog een paar dagen te gaan zit onze reis er al weer bijna op. Maar in al die tijd is het nog niet gelukt om een punt van ons lijstje voor Zweden af te kunnen vinken. Het spotten van een eland, de koning van het bos en in grote getale aanwezig in het Scandinavische rijk. Toch hebben we er geen één kunnen vinden, ondanks alle waarschuwingsborden langs de weg. Dan zit er maar één ding op, een bezoekje brengen aan een speciaal elandenpark. We kiezen voor het elandenpark Smalandet in het zuiden van Zweden waar je met een autosafari door een park met elanden kunt rijden. Langzaam rijdend over een eenbaans geasfalteerde weg door het groene en vrij open bos, spotten we de eerste vrouwelijke eland. Het dier ligt, staart voor zich uit en kijkt niet meer op van een passerende auto. Verder rijdend volgen nog wat elanden, waaronder ook een mannelijke versie met een indrukwekkend gewei op zijn kop. Eerlijk gezegd valt het ons een beetje tegen. De dieren zijn lui, wat hun goed recht is, maar dat maakt je ontmoeting met de eland toch minder bijzonder. Hadden we deze grootste hertensoort toch maar in het wild gespot. Op de valreep, vlak voor de uitgang van het park, worden we onverwachts toch nog beloond. Een vrouwtjes eland dat staat te eten langs de weg met haar twee jongen liggend in het gras ernaast. Wanneer ze staan zie je pas echt hoe groot ze zijn. Om ook de auto achter ons een blik te gunnen, rijden we langzaam verder. De vrouwtjes eland besluit daarop mee te lopen en zelfs even haar kop richting het raam te steken. De camera stond gereed, dus gelukkig hebben we de beelden nog. Tevreden verlaten we het park en rijden we door richting Malmö. Nu kunnen we Zweden pas echt afvinken!

Nog even genieten geblazen
Het is 26 graden met een strak blauwe lucht, een klein briesje en een heerlijk zonnetje. Wat hebben we het toch getroffen met het weer. Onze laatste stop voor we weer richting huis vertrekken is Malmö, de op drie na grootste stad van Zweden en liggend aan de indrukwekkende Sontbrug die Zweden met Denemarken verbindt. We boeken een stuga op een camping gelegen vlakbij de Sont, de zeestraat die de Noordzee verbindt met de Oostzee. We hadden het plan om de stad Malmö met de fiets te verkennen, maar het was zo mooi weer dat we besloten om de dag in het park door te brengen, gelegen aan de Sont met uitzicht op de Sontbrug en Kopenhagen. Aan het eind van de dag waren onze huidjes natuurlijk verbrandt, want wie neemt er nou zonnebrandcrème mee naar Zweden? Maar genoten hebben we zeker en als afsluiter worden we ook nog getrakteerd op een zonsondergang zoals je ze alleen in de boekjes tegenkomt.

Zonsondergang Malmö

Zweden, wat was je mooi. Tot een volgende keer!

DelenShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone
Shamira
Shamira
Met een drang naar vrijheid reis ik als digital nomad de wereld rond op zoek naar interessante bestemmingen en culturen. Mijn ervaringen leg ik vast in beeld en geschrift en vorm ik om tot een echt reisverhaal voorzien van de nodige tips. Op Kompas24.nl deel ik mijn verhalen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *